تاریخ تشیع طهران
طهران ابتدا روزگار اسلامی به طور آبادی وجود داشته و جزو روستاهای ری بوده میباشد.[۲۹]
تأثیر تشیع قم و ری بر طهران (تا قرن پنجم هجری): قم را خاستگاه تشیع در کشورایران و تأسیس قم اسلامی را ۸۳ یا این که ۹۴ق می دانند.[۳۰] تشیع قم چنان بود که بر بخشها اطرافش مانند ری نیز تأثیر میگذاشت.[۳۱] ری نیز در طی عثمان سوای مبارزه فتح میگردد و مردمش تا موفقیت عباسیان تمایل اموی داشتند و حتی آن را جزو شهرهای ناصبیمذهب نیز مذکوراند.[۳۲] از قرن دوم و بعد از موفقیت عباسیان (۱۳۲ ـ ۶۵۶ق) کم کم مذهب شیعه درین شهر توسعه مییابد.[۳۳] حضور عبدالعظیم حسنی در ری (قبل از سال ۲۵۰ق) را نقطه عطفی برای تشیع این شهر شمردهاند.[۳۴] رابطه قم با ری سبب تفکرات شیعی امامی بود و تشیع از ری نیز به نواحی و اطرافش توسعه و گسترش مسجد النبی کوهسنگی مشهد مییافت.[۳۵]
تأثیر حکومت آل بویه بر تشیع طهران: در عصر حکومت آل بویه (۳۲۰ ـ ۴۴۰ق) میلهای شیعی در کشورایران پیشرفت یافت؛ بویژه با حضور صاحب و مالک بن عباد از وزرای پشتوانه شیعه بویهیان و ارتباط ها مجاورت او با روضه خوان صدوق.[۳۶] درین زمان نواحی دربین طبرستان و ری عمدتاً شیعه بودند و از مهمترین آنان حیطه قصران میباشد که اینک ضمیمه طهران آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد میباشد.[۳۷]
تشیع طهران پیش از صفویه: به نقل از حمدالله مستوفی( درگذشته ۷۵۰ق) (که در حدود صد و شصت سال پیش از صفویه میزیسته میباشد) عموم ری و بیشتر توابع آن در نصفه قرن هشتم هجری قمری به جز مفاد استثنا مانند دیه قویه، شیعه دوازده امامی بودهاند[۳۸] و زیرا در آن فرصت طهران اعتبار و التفات داشت درصورتیکه جزو استثناها بود مطلقاً او آن را بیان میکرد.[۳۹] در اواخر قرن هشتم عموم طهران و بیشتر آبادیهای اطرافش شیعه بودند و تنها در یکسری جا سنیان حنفی معاش میکردند.[۴۰] برخی معتقدند ایرانیان تا پیش از صفویه غالباً سنی بودند و حضور شیعهها به بعضی بخش ها مانند قم، سبزوار، کاشان و مازندران منحصربهفرد بود[۴۱] البته وجود امامزادههای گوناگون در طهران در عصر تیموری در قرن نهم هجری[۴۲] مانند حرم سیداسماعیل، امامزاده یحیی و زید و اثرها به دست آمده در آنان (مانند نوشتههای فارسی و عربی) آرم می دهد که تشیع در طهران قبل از زمان صفویه اشاعه رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد داشته میباشد.[۴۳] [یادداشت ۶]
تشیع طهران در زمان صفویه و بعداز آن: در عصر صفویه (۹۰۷ ـ ۱۱۳۵ق) و تأسیس دولت امامیمذهب و تغییرو تحول مذهب قانونی جمهوری اسلامی ایران به تشیع، دگرگونی شگرفی در تاریخ تشیع دوازده امامی پدیدآمد.[۴۸] درین زمان، طهران با سرعت بیشتری آبادتر و گرانقدرخیس شوید[۴۹] و در نصفه در آغاز صفویه از لحاظ فرهنگی جایگزین ری شوید تا جایی که میقدرت آرمهایی از پرورش حوزه علمیه (بنیان فراگیری شرعی نزد شیعه امامیه.[۵۰]) را در طهران یافت.[۵۱] بعداز زمان صفویه نیز نادرشاه بعداز رجوع از هند (۱۱۵۲ق)، در طهران مجلسی از علمای مذهبها تشکیل شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد می دهد.[۵۲]
در زمان قاجار (۱۲۰۹ ـ ۱۳۴۵ق)، عموم طهران در محرم هر سال برای امام حسین(ع) و شهدای کربلا عزاداری میکردند.[۵۳] در سال ۱۳۰۰ق به امر ناصرالدین فرمان روا قاجار اخذ مالیات جزیه از زردشتیان، ارامنه و کلیمیان کنسل شوید.[۵۴] در عصر پهلوی (۱۳۰۴ ـ ۱۳۵۷ش) در سال ۱۳۱۲ش در مجلس شورای ملی ضابطه «اذن رعایت اوضاع و احوال شخصیه ایرانیان غیرشیعه» به ثبت رسید.[۵۵] بعد از انقلاب اسلامی کشورایران طبق اصل دوازدهم قانون اساسی ایران ایران ، آئین قانونی کشورایران اسلام و مذهب جعفری اثنی عشری میباشد و رهروان مذهبها دیگر اسلامی اعم از حنفی، شافعی، مالکی، حنبلی و زیدیه در اعمال مراسم مذهبی طبق فقه خودشان آزادند و تعلیمات شرعی و اوضاع و احوال شخصیه ( وصلت، جدایی، ارث و وصیت) و دعاوی مرتبط با آن در دادگاهها رسمیت دارا هستند. همینطور طبق اصل سیزدهم، ایرانیان زرتشتی، کلیمی و مسیحی صرفا اقلیتهای شرعی میباشند که نزدیک به ضابطه در ایفا مراسم شرعی آزادند و در اوضاع شخصیه و تعلیمات فقاهتی میتوانند طبق دین خویش کار نمایند.
بعداز قاجاریه تا به امروز بیشتر عموم طهران مسلمان و شیعه میباشند البته رهروان اهل تسن و ادیان دیگر زیرا زردشتی، مسیحی، آشوری و یهودی نیز درین شهر معاش مینمایند.[۵۶]
تاریخ تشیع طهران
طهران ابتدا روزگار اسلامی به طور آبادی وجود داشته و جزو روستاهای ری بوده میباشد.[۲۹]
تأثیر تشیع قم و ری بر طهران (تا قرن پنجم هجری): قم را خاستگاه تشیع در کشورایران و تأسیس قم اسلامی را ۸۳ یا این که ۹۴ق می دانند.[۳۰] تشیع قم چنان بود که بر بخشها اطرافش مانند ری نیز تأثیر میگذاشت.[۳۱] ری نیز در طی عثمان سوای مبارزه فتح میگردد و مردمش تا موفقیت عباسیان تمایل اموی داشتند و حتی آن را جزو شهرهای ناصبیمذهب نیز مذکوراند.[۳۲] از قرن دوم و بعد از موفقیت عباسیان (۱۳۲ ـ ۶۵۶ق) کم کم مذهب شیعه درین شهر توسعه مییابد.[۳۳] حضور عبدالعظیم حسنی در ری (قبل از سال ۲۵۰ق) را نقطه عطفی برای تشیع این شهر شمردهاند.[۳۴] رابطه قم با ری سبب تفکرات شیعی امامی بود و تشیع از ری نیز به نواحی و اطرافش توسعه و گسترش مسجد النبی کوهسنگی مشهد مییافت.[۳۵]
تأثیر حکومت آل بویه بر تشیع طهران: در عصر حکومت آل بویه (۳۲۰ ـ ۴۴۰ق) میلهای شیعی در کشورایران پیشرفت یافت؛ بویژه با حضور صاحب و مالک بن عباد از وزرای پشتوانه شیعه بویهیان و ارتباط ها مجاورت او با روضه خوان صدوق.[۳۶] درین زمان نواحی دربین طبرستان و ری عمدتاً شیعه بودند و از مهمترین آنان حیطه قصران میباشد که اینک ضمیمه طهران آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد میباشد.[۳۷]
تشیع طهران پیش از صفویه: به نقل از حمدالله مستوفی( درگذشته ۷۵۰ق) (که در حدود صد و شصت سال پیش از صفویه میزیسته میباشد) عموم ری و بیشتر توابع آن در نصفه قرن هشتم هجری قمری به جز مفاد استثنا مانند دیه قویه، شیعه دوازده امامی بودهاند[۳۸] و زیرا در آن فرصت طهران اعتبار و التفات داشت درصورتیکه جزو استثناها بود مطلقاً او آن را بیان میکرد.[۳۹] در اواخر قرن هشتم عموم طهران و بیشتر آبادیهای اطرافش شیعه بودند و تنها در یکسری جا سنیان حنفی معاش میکردند.[۴۰] برخی معتقدند ایرانیان تا پیش از صفویه غالباً سنی بودند و حضور شیعهها به بعضی بخش ها مانند قم، سبزوار، کاشان و مازندران منحصربهفرد بود[۴۱] البته وجود امامزادههای گوناگون در طهران در عصر تیموری در قرن نهم هجری[۴۲] مانند حرم سیداسماعیل، امامزاده یحیی و زید و اثرها به دست آمده در آنان (مانند نوشتههای فارسی و عربی) آرم می دهد که تشیع در طهران قبل از زمان صفویه اشاعه رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد داشته میباشد.[۴۳] [یادداشت ۶]
تشیع طهران در زمان صفویه و بعداز آن: در عصر صفویه (۹۰۷ ـ ۱۱۳۵ق) و تأسیس دولت امامیمذهب و تغییرو تحول مذهب قانونی جمهوری اسلامی ایران به تشیع، دگرگونی شگرفی در تاریخ تشیع دوازده امامی پدیدآمد.[۴۸] درین زمان، طهران با سرعت بیشتری آبادتر و گرانقدرخیس شوید[۴۹] و در نصفه در آغاز صفویه از لحاظ فرهنگی جایگزین ری شوید تا جایی که میقدرت آرمهایی از پرورش حوزه علمیه (بنیان فراگیری شرعی نزد شیعه امامیه.[۵۰]) را در طهران یافت.[۵۱] بعداز زمان صفویه نیز نادرشاه بعداز رجوع از هند (۱۱۵۲ق)، در طهران مجلسی از علمای مذهبها تشکیل شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد می دهد.[۵۲]
در زمان قاجار (۱۲۰۹ ـ ۱۳۴۵ق)، عموم طهران در محرم هر سال برای امام حسین(ع) و شهدای کربلا عزاداری میکردند.[۵۳] در سال ۱۳۰۰ق به امر ناصرالدین فرمان روا قاجار اخذ مالیات جزیه از زردشتیان، ارامنه و کلیمیان کنسل شوید.[۵۴] در عصر پهلوی (۱۳۰۴ ـ ۱۳۵۷ش) در سال ۱۳۱۲ش در مجلس شورای ملی ضابطه «اذن رعایت اوضاع و احوال شخصیه ایرانیان غیرشیعه» به ثبت رسید.[۵۵] بعد از انقلاب اسلامی کشورایران طبق اصل دوازدهم قانون اساسی ایران ایران ، آئین قانونی کشورایران اسلام و مذهب جعفری اثنی عشری میباشد و رهروان مذهبها دیگر اسلامی اعم از حنفی، شافعی، مالکی، حنبلی و زیدیه در اعمال مراسم مذهبی طبق فقه خودشان آزادند و تعلیمات شرعی و اوضاع و احوال شخصیه ( وصلت، جدایی، ارث و وصیت) و دعاوی مرتبط با آن در دادگاهها رسمیت دارا هستند. همینطور طبق اصل سیزدهم، ایرانیان زرتشتی، کلیمی و مسیحی صرفا اقلیتهای شرعی میباشند که نزدیک به ضابطه در ایفا مراسم شرعی آزادند و در اوضاع شخصیه و تعلیمات فقاهتی میتوانند طبق دین خویش کار نمایند.
بعداز قاجاریه تا به امروز بیشتر عموم طهران مسلمان و شیعه میباشند البته رهروان اهل تسن و ادیان دیگر زیرا زردشتی، مسیحی، آشوری و یهودی نیز درین شهر معاش مینمایند.[۵۶]
مسجد النبی کوهسنگی مشهد: مرکز فرهنگی و اجتماعی محله